colloqium

Assalamualaikum,

harini, 14/2.pada pukul 10 di bk5 sy di jadualkn untuk present ape yg sy dah buat untuk 1 sem ini. oleh kerana orang sebelum sy sgt rakus tunjuk stp 1 ape yg die buat (as if we care)<- nada jeles disitu, make, sy pnye presentation postpone slame 30 min.(yawn)

spt yang di practice, everything went well.alhamdulillah.tiada masalah untuk explain pada panel yg cumil2 pagi itu.

tapi, sejak dua menjak kami detect ada masalah dengan data, and project kami tidak blh dijalankan, segala confidence sudah tiada lagi. ini jelas kelihatan di dalam sesi soal jawap or (q & a).

plan kami ialah untuk minta para panel mmberi pndapat ttg thesis kami ini, syg skali panel hanye comment on method yg dgunakan. maksud yg lebih jelas, mrk hanya mahukn pnjelasan mengenai method yg sy guna.

sgt trsentuh ati bile tgk ibu (dr norazan) terdiam tgk sy mnjawap soalan2 yg para panel tanye. T.T ye lar, sy 1st student master by research die. bile terpandang dr sndr dh trdiam, dlm kepale sy mmg dh pk "cnfrm kne redo my master". smbil down yg terlampau2.

habis2 present, lantas mncri ibu untk consult ape ptt dilakukan. sgt sweet bler dr pujuk ckp, "xpe Herma.kamu jgn risau.jgn risau, we'll think of something.biase lar tuh tanye method, sbb kite just go trough baru method tuh". betape baiknye ibu sy menenangkn ank didik die nih yg jelas trpancar dh hlg self confidence.

papa(dr khairul) pula sms ketika sy tgh present tanya feedback panels.bgitu mengambil berat. sgt terharu T.T

Herma, buat elok2 ye. (still brade d stage yg down)

nnt if sy dh habis master, mgkin sy akan bace blk n pk, "pelis lar.bnde kcik jer pon" =p

till then.bye.